เพลง: เก็บตะวัน

โดย: อิทธิ พลางกูร

 

เก็บตะวันที่เคยส่องฟ้า เก็บเอามาเก็บไว้ในใจ
เก็บพลังเก็บแรงแห่งแสงยิ่งใหญ่ ร่วมกันไว้ให้เป็นหนึ่งเดียว 

เก็บเอากาลเวลาผ่านเลย สิ่งที่เคยผิดหวังช่างมัน 
หนึ่งตัวตนหนึ่งคนชีวิตแสนสั้น เจ็บแค่นั้นก็คงไม่ตาย 

* ธรรมดาเวลาฟ้าครึ้มเมฆหม่น 
พายุฝนอยู่บนฟากฟ้า 
คงไม่นานตะวันสาดแสงแรงกล้า 
ส่องให้ฟ้างดงาม 

หากตะวันยังเคียงคู่ฟ้า (หากตะวันยังเคียงคู่ฟ้า)
จะมัวมาสิ้นหวังทำไม (จะมัวมาสิ้นหวังทำไม) 
เมื่อยังมีพรุ่งนี้ให้เดินเริ่มใหม่
มั่นคงไว้ดังเช่นตะวัน

(ดนตรี) 

* ธรรมดาเวลาฟ้าครึ้มเมฆหม่น 
พายุฝนอยู่บนฟากฟ้า
คงไม่นานตะวันสาดแสงแรงกล้า
ส่องให้ฟ้างดงาม 

หากตะวันยังเคียงคู่ฟ้า (หากตะวันยังเคียงคู่ฟ้า) 
จะมัวมาสิ้นหวังทำไม (จะมัวมาสิ้นหวังทำไม) 
เมื่อยังมีพรุ่งนี้ให้เดินเริ่มใหม่ 
มั่นคงไว้ดังเช่นตะวัน 
มั่นคงไว้ดังเช่นตะวัน

 

เพลงนี้เคยฟังตั้งแต่สมัยที่คุณอิทธิ พลางกูร ได้ร้องไว้น่ะครับ หลังจากนั้นในยุคต่อมาก็ได้ฟังในเวอร์ชันของคุณฟอร์ด – สบชัย ไกรยูรเสน ซึ่งทำดนตรีใหม่ก็ไพเราะเช่นเดียวกัน ทุกวันนี้ก็ยังคงฟังทั้ง 2 เวอร์ชัน สลับกัน เพลงนี้ให้แง่คิดหลายอย่างทีเดียวครับ