Blog ตอนสุดท้ายในหัวข้อเรื่องการเลือกตั้งผู้นำประเทศ ขออนุญาตโฟกัสมาที่การเลือกตั้งผู้นำประเทศของเรากันดีกว่าครับ อย่างที่ทราบกันแล้วนะครับว่า ประเทศไทยหรือ "ราชอาณาจักรไทย" นั้นปกครองกันด้วยระบอบประชาธิปไตย ระบบรัฐสภา โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขของประเทศ แต่มิได้เป็นประมุขของฝ่ายบริหารด้วย ตำแหน่งประมุขฝ่ายบริหารของเรา ได้แก่ "นายกรัฐมนตรี" นั่นเองครับ
 
การสรรหาตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของเรา ตามรัฐธรรมนูญบัญญัติว่าผู้ที่ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีจะต้องเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) เท่านั้น ดังนั้น คนที่จะเป็นนายกรัฐมนตรีได้นั้น คุณสมบัติแรกที่สำคัญที่สุดก็คือ ต้องเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
 
ดังนั้น การที่มีป้ายหาเสียงของบางพรรคที่ระบุว่า ถ้าต้องการสิ่งนั้นสิ่งนี้ ให้เลือกคนนั้นคนนี้เป็นนายกฯ หรือแม้แต่ป้ายประกาศของนักศึกษาบางมหาวิทยาลัยที่ระบุว่า นายกฯ ต้องมาจากการเลือกตั้ง จึงไม่ถูกต้องตามเจตนารมณ์แห่งรัฐธรรมนูญ
 
จะโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็แล้วแต่ ผมเห็นว่าประเด็นนี้เป็นเรื่องที่สำคัญอย่างยิ่งยวด ทั้งนี้ เนื่องจากที่ผ่านมามีความพยายามที่จะสร้างความนิยมให้กับคนบางคน ทำให้ใครคนนั้นเป็นเหมือนกับ "ดารา" ที่ใครๆ ต่างต้องการใกล้ชิดหรืออยากให้เป็นเจ้าของ ทำให้หลายคนที่ไม่เคยศึกษาวิชารัฐศาสตร์ หรือไม่สนใจการเมือง หรือด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ เกิดความสับสนว่า ถ้าไม่มีเขาคนนั้นแล้วไซร้ สิ่งต่างๆ ที่เคยได้รับมานั้น จะไม่ได้รับอีกต่อไป อย่างเช่น นโยบาย 30 บาทรักษาทุกโรค เป็นสิ่งที่รัฐธรรมนูญบัญญัติไว้แล้วในชื่อของ "หลักประกันสุขภาพ" เป็นนโยบายพื้นฐานแห่งรัฐที่ไม่ว่าใครก็ตามที่เข้ามาเป็นรัฐบาลจะต้องปฏิบัติตามอยู่แล้ว เป็นต้น
 
ก่อนที่จะจบ Blog ชิ้นนี้ขอย้ำว่า การเลือกตั้งนายกรัฐมนตรีนั้นไม่มีอยู่จริงในระบอบประชาธิปไตยระบบรัฐสภา หรือแม้กระทั่งระบบกึ่งประธานาธิบดีกึ่งรัฐสภา ถ้าคุณพิจารณาจากประเภทของระบอบประชาธิปไตยแล้วจะพบว่า การเลือกตั้งผู้นำประเทศนั้นมีแต่ในระบบประธานาธิบดีเท่านั้นครับ…