คาดว่าหลายๆ คนคงเคยได้ยินคำว่า "แรงบันดาลใจ" กันมาบ้างนะครับ แล้วก็คาดว่าหลายๆ คนคงเคยได้ยินคำว่า "ปมด้อย" ด้วยเช่นกัน คำว่า "แรงบันดาลใจ" (หรือแรงจูงใจภายใน) นั้นในวิชาจิตวิทยาหมายถึง สิ่งกระตุ้นให้เราต้องการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง จะโดยมีเหตุผลหรือไม่มีเหตุผลก็ตามแต่ เช่น ฉันมีแรงบันดาลใจในการวาดรูป ฉันอยากเป็นนายกรัฐมนตรี เป็นต้น
 
ในขณะเดียวกัน "ปมด้อย" หมายถึง ความรู้สึกต่อตัวเองในทางลบ เช่น ฉันเป็นคนโง่ ฉันเป็นคนที่ไม่มีใครรัก เป็นต้น จะเห็นได้ว่าความรู้สึกว่าตัวเรามีปมด้อยนั้นไม่ดีแน่ เพราะทำให้เราไม่เคารพตัวเอง คนที่ไม่เคารพตัวเองจะรู้สึกว่าตัวเองไม่มีคุณค่า
 
แต่ความรู้สึกว่าตัวเองไม่มีคุณค่านี้แหละ ในบางครั้งอาจทำให้เกิดพลังบางอย่างที่ผลักดันให้ตัวเราอยากทำในสิ่งที่ทำให้ตัวเองมีคุณค่าขึ้นมาให้ได้ แล้วนั่นก็คือสิ่งที่กำลังเกิดกับผมในขณะนี้ อันที่จริงแล้วมันก็เกิดขึ้นมานานมากแล้วแหละ เพียงแต่ว่าผมไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นจนกระทั่งได้เรียนวิชาจิตวิทยาทั่วไป แล้วก็มีการพูดถึงเรื่องทำนองนี้ด้วย โดยในการฟังบรรยายครั้งนั้น ทำให้ผมได้ทราบว่าคนที่เรียนในสาขาจิตวิทยานั้นมักเป็นคนที่มีปัญหาเกี่ยวกับสุขภาพจิตมาก่อน คนเหล่านั้นจึงต้องการเรียนโดยเชื่อว่า จะสามารถบรรเทาปัญหาสุขภาพจิตของตัวเองได้ หรือแม้กระทั่งคนที่เรียนกฎหมายก็มีปมด้อยในวัยเด็กว่า ตัวเองเป็นคนที่ไม่ได้รับความยุติธรรม เมื่อเติบโตขึ้นมาจึงต้องการเรียนวิชากฎหมายไปเพื่อ "มอบ" ความยุติธรรมที่ตัวเองไม่เคยได้รับนั้นให้กับคนอื่นๆ ต่อไป
 
จากการฟังบรรยายในครั้งนั้น ผมก็เลยมานั่งย้อนความทรงจำตั้งแต่ครั้งเยาว์วัยว่า อะไรคือ "ปมด้อย" ที่เกิดขึ้น ซึ่งผมพบว่า…ผมเป็นคนที่
1. พูดน้อย (ต่อยหนัก)
2. ไม่ชอบเข้าสังคมเท่าไหร่
3. ใจร้อน
4. ขาดความรอบคอบ
5. ใจดำ
 
จากปมด้อยอย่างน้อย 5 ข้อนี้แหละที่ทำให้ผมพยายามมาตลอดที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง บวกกับการที่ผมได้เห็นแบบอย่างที่ดีจาก "ครู" อย่างน้อย 2 ท่านที่โรงเรียนเก่า ซึ่งนั่นก็เพียงพอที่จะทำให้ผมอยากจะเป็น "ครู" ในที่สุด ซึ่งถึงแม้ว่า ณ วันนี้ความรู้สึกจะเป็นครูในโรงเรียนอาจจะน้อยกว่าความรู้สึกจะเป็นครูในสถาบันอุดมศึกษา แต่ผมก็ยังรู้สึกมีความสุขเพราะว่าการที่ผมได้มีโอกาสถ่ายทอดความรู้ ถ่ายทอดสิ่งที่ผมคิดให้กับคนรุ่นหลังต่อไป
 
จากที่สาธยายมาทั้งหมด คงพอจะทำให้คุณเห็นภาพว่า "แรงบันดาลใจ" กับ "ปมด้อย" นั้นมีความสัมพันธ์กันมากเพียงใด มาถึงตรงนี้ผมจึงไม่ลังเลเลยที่จะบอกกับคุณว่า หากคุณยังไม่พบเป้าหมายในชีวิต ให้ใช้วิธีค้นหาปมด้อยของตัวเองแล้วเปลี่ยนปมด้อยนั้นให้เป็นแรงบันดาลใจด้วยการเปลี่ยน "ความเชื่อ" เดิมๆ ของตัวเอง ผมเชื่อมั่นว่าคุณก็น่าจะทำได้เช่นเดียวกันครับ