กลายเป็นข่าวครึกโครมไปทั่วโลกพอสมควร เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมามีรายงานข่าวว่า
เครื่องบินของสายการบิน One-2-GO ประสบอุบัติเหตุลื่นไถลออกนอกรันเวย์
ในสนามบินนานาชาติภูเก็ต จากเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมาก
ผมก็ขอถือโอกาสนี้แสดงความเสียใจมายังครอบครัวของผู้เสียชีวิตด้วยครับ…
 
ประเด็นที่ผมจะหยิบมาพูดถึงในที่นี้จะไม่เกี่ยวข้องกับ "สาเหตุ" ของอุบัติเหตุในครั้งนี้
เพราะจะเป็นการทำลายความสมานแฉะกันเปล่าๆ แต่ผมจะโฟกัสไปยัง "อุทาหรณ์"
ที่ได้จากอุบัติเหตุในครั้งนี้ ซึ่งผมคิดว่ามีอุทาหรณ์อยู่ 2 ประการที่น่าจะระลึกถึงอยู่เสมอดังนี้
 
ประการแรก: ชีวิตนี้สั้นนัก แต่ชีวิตนี้สำคัญนัก… คุณลองคิดดูก็แล้วกันว่า
เมื่อ 1 ชั่วโมงที่แล้วคุณยังมีลมหายใจอยู่ แต่ในอีก 1 ชั่วโมงเศษต่อมา
คุณหมดลมหายใจเสียแล้ว ทั้งๆ ที่ยังอยากจะทำอะไรอีกตั้งมากมาย
ดังนั้น เมื่อเวลาที่คุณยังมีลมหายใจอยู่ จงทำแต่สิ่งที่มีคุณค่า เพื่อที่เมื่อคุณหมดลมหายใจลงไป
สาธารณชนจะได้จดจำและระลึกถึงคุณในแง่ที่ดี
 
ประการที่สอง: เวลาออกนอกบ้าน อย่าลืมพกเอกสารสำคัญที่บ่งบอกว่าเป็นตัวคุณ
เพื่อที่เมื่อเกิดเรื่องฉุกเฉินขึ้น ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องจะได้รู้ว่าจะต้องดำเนินการอย่างไรต่อไป
 
อันนี้ผมไม่คิดว่าเป็นการแช่งตัวเองนะครับ เพราะถ้าตราบใดที่คุณยังนับถือศาสนาพุทธอยู่
จะต้องระลึกถึงหลักไตรลักษณ์ในข้อที่ว่าด้วย "อนิจจัง" ให้มากๆ ครับ…