หัวข้อหนึ่งซึ่งเป็นที่สนใจกันมากหัวข้อหนึ่งก็คือ เพราะเหตุใดผู้ชายจึงชอบสีฟ้า? และเพราะเหตุใดผู้หญิงจึงชอบสีชมพู? หรืออาจถามในอีกแนวหนึ่งว่า ทำไมสัญลักษณ์ที่ใช้แสดงความเป็นเพศชายจึงใช้สีฟ้า และสัญลักษณ์ที่ใช้แสดงความเป็นเพศหญิงจึงใช้สีชมพู? Blog วันนี้จะไขปริศนาเรื่องนี้ครับ…
 
ในทางจิตวิทยามีการค้นพบว่า เรื่องของสีฟ้าและสีชมพูนั้นเป็นสิ่งที่มีมาพร้อมๆ กับวิวัฒนาการของมนุษย์เลยนะครับ ผมยกตัวอย่างให้เห็นภาพง่ายๆ ว่า ในสมัยดึกดำบรรพ์นั้นมนุษย์มีวิถีชีวิตที่ไม่ซับซ้อนมากนัก มีการแบ่งแยกภาระหน้าที่ในกลุ่มหรือในครอบครัวกันอย่างชัดเจน โดยมนุษย์เพศชายจะใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่นอกบ้าน (หรือนอกถ้ำก็ว่าได้) เพื่อออกไปล่าสัตว์ในตอนกลางวัน และกลับบ้านพร้อมซากสัตว์ที่ล่าได้ในตอนเย็น ดังนั้น มนุษย์เพศชายจึงอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีแต่ผืนฟ้าล้อมรอบ ด้วยเหตุนี้เองมนุษย์เพศชายจึงมีความผูกพันกับสีฟ้ามากเป็นพิเศษ ซึ่งสิ่งนี้เองที่เป็นมรดกทางความรู้สึกนึกคิดที่ตกทอดมาจนกระทั่งทุกวันนี้
 
สำหรับมนุษย์เพศหญิงนั้นก็จะใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในบ้าน หรือถ้าจะออกนอกบ้านก็จะอยู่ในบริเวณโดยรอบ ทำให้สภาพแวดล้อมที่ปรากฏจึงมีแต่ดอกไม้ที่มีสีสันสวยงาม แลดูสบายตา แล้วนั่นก็เลยทำให้มนุษย์เพศหญิงผูกพันกับสีชมพูมากเป็นพิเศษ แต่อย่างไรก็ตาม การค้นพบที่ว่านี้เป็นสิ่งที่แสดงออกในเชิงสัญลักษณ์หรือเชิงนามธรรมเท่านั้น ไม่ได้แสดงถึงความชอบหรือไม่ชอบซึ่งเกี่ยวข้องกับทัศนคติส่วนบุคคลแต่อย่างใด ดังนั้น เราจึงไม่อาจเหมารวมได้ว่าผู้ชายที่ชอบสีชมพูอาจมีจิตใจเบี่ยงเบนไปทางเพศหญิง หรือในทางกลับกันผู้หญิงที่ชอบสีฟ้าก็มีจิตใจเบี่ยงเบนไปทางเพศชายได้นะครับ