หากจะมีเพลงยุคนี้ที่กล่าวถึง "ความกตัญญู" เพลงหนึ่งที่น่าจะอยู่ในความคิดของหลายๆ คนก็คือ เพลง "วิหคพลัดถิ่น" นั่นเองครับ เพลงนี้เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง "อยู่กับก๋ง" ซึ่งเคยแพร่ภาพทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5 เมื่อหลายปีก่อน เพลงนี้เป็นเพลงที่ผมประทับใจเพลงหนึ่งเลยทีเดียว อย่างแรกคือทำนองเพลงซึ่งพยายามเลียนแบบทำนองเพลงจีน ซึ่งเข้ากับ theme ของละครเรื่องนี้ที่เกี่ยวกับการต่อสู้ชีวิตของ "ก๋ง" ซึ่งเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาจากจีนแผ่นดินใหญ่ และ "หยก" ซึ่งเป็นหลานของก๋งที่เกิดบนแผ่นดินสยาม และอย่างที่สองก็คือคำร้องที่ชวนให้เห็นภาพอย่างชัดเจน
 
"เมื่อแดนดินแม่กันดาร จิตวิญญาณของก๋งล่องลอย
เก็บเสื่อหมอนของใช้นิดหน่อย เจ้านกน้อยโผบินจากรัง
ฝ่าคลื่นลมภูเขาทะเล ขึ้นสำเภาที่ใกล้จะพัง
สร้างชีวิตใหม่โพ้นฟากฝั่ง คือความหวังของจีน… สยาม…"
 
เนื้อเพลงช่วงต่อมากล่าวถึงการต่อสู้ชีวิตบนแผ่นดินสยามของก๋ง ซึ่งเต็มไปด้วยคนจากหลายๆ เชื้อชาติที่ต่างก็เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารแห่งองค์พระมหากษัตริย์ไทย
 
"เช้าจดเย็นหนักเข็ญเท่าไร ขอข้าวเพียงหนึ่งชาม
ข้าวและน้ำที่กินทุกคำ จดจำสำนึกคุณ
 
หลากธรรมเนียม หลายที่มา กี่ภาษาเชื้อชาติใดๆ
ฟากฝั่งฟ้ายังผืนดินไทย ย่อมเป็นไทยผองไทยทั้งสิ้น
 
เกิดจากแดนแคว้นเมืองไกล หากวันใดไร้สิ้นชีวิน
อยากฝากกายวิหคพลัดถิ่น ใต้แผ่นดินบ้านเมืองแห่งนี้ (ใต้แผ่นดินพระเจ้าอยู่หัว)
 
ทุกชีวิตทำมาหากิน บนแผ่นดินสยาม
ข้าวและน้ำที่กินทุกคำ จดจำสำนึกคุณ"
 
จุดเด่นของเพลงนี้ก็คือ การพรรณนาให้เห็นภาพการต่อสู้ของชาวจีนที่เข้ามาตั้งรกรากบนแผ่นดินสยาม ตั้งหน้าตั้งตาทำมาหากิน แต่ก็ยังไมลืมความเป็นชาวจีนที่ยึดถือคุณธรรมเรื่องความกตัญญูเป็นอันดับแรก หากใครได้ชมละครเรื่องนี้ สิ่งที่ "ก๋ง" พยายามสั่งสอน "หยก" อยู่เสมอก็คือ ความอดทนอดกลั้นต่อความยากลำบาก การดูถูกเหยียดหยามต่างๆ นานาๆ และเหนือสิ่งอื่นใดก็คือ ความกตัญญูต่อแผ่นดินที่ให้ตัวเองได้มีที่ซุกหัวนอนตั้งแต่เล็กจนเติบใหญ่
 
สำหรับเพลงต่อไปที่ผมจะเขียนถึงก็คือ เพลง "อย่า อยู่ อย่าง อยาก" โดย P2Warship ก็อย่าลืมติดตามอ่านกันให้ได้นะครับ