เป็นธรรมเนียมของผมที่มักจะมาบอกเล่าประสบการณ์ในการไปเดินงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ หรืองานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี สำหรับปีนี้ก็เช่นเดียวกันครับ โดยในช่วงระหว่างวันที่ 21-31 ตุลาคมที่ผ่านมา มีการจัดงานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ครั้งที่ 15 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ หลายๆ คนคงได้ไปเดินชมงานกันมาแล้วใช่ไหมครับ? สำหรับผมเองปีนี้เป็นปีที่ 3 แล้วครับ โดยในปีนี้ได้วางแผนเอาไว้ 4 วัน คือ วันที่ 21, 22, 25, 28 ตุลาคม ก็ปรากฏว่าได้หนังสือที่สนใจมาหลายเล่มด้วยกัน ลองดูกันครับ…

1. “ตึ่ง หนั่ง เกี้ย” “กระจ่างใจจีน” และ “ธรรมเนียมจีนที่คนส่วนใหญ่ไม่รู้ แต่มีในเมืองไทย” หนังสือทั้งสามเล่มนี้ ผมซื้อมาจากบูธของคุณจิตรา ก่อนันทเกียรติ

2. “คู่มือจัดการฐานข้อมูล MySQL” และ “The Next 100 Years จะเกิดอะไรในรอบ 100 ปี: พยากรณ์โลกวันนี้ถึงปี 2100” โดยสำนักพิมพ์ Success Media

3. “สามเหลี่ยมเบอร์มิวดา ดินแดนแห่งอาถรรพณ์” โดยสำนักพิมพ์สุขภาพใจ

4. “หมากรุกสากล เจ้าแห่งเกมกลยุทธ์” โดยสำนักพิมพ์ขวัญข้าว แต่ผมซื้อหนังสือเล่มนี้จากอีกบูธหนึ่งครับ

5. “โลกาภิวัตน์ที่ล่มสลาย” โดยสำนักพิมพ์เอเอสทีวีผู้จัดการ

6. “Hamburger Crisis วิกฤตการเงินสะท้านโลก” โดยกรุงเทพธุรกิจ Bizbook

7. “พจนานุกรมศัพท์คณิตศาสตร์” โดยราชบัณฑิตยสถาน แต่ผมซื้อมาจากบูธของสำนักพิมพ์ท้อปครับ

สิริรวม 10 เล่ม

โดยในงานครั้งนี้ก็ยังมีหนอนหนังสือจำนวนมากอีกเช่นเคย และที่ขาดไม่ได้ก็คือบรรดานักเขียนทั้งหน้าเก่า หน้าใหม่ ที่พากันมาเปิดตัวหนังสือของตัวเองพร้อมทั้งแจกลายเซ็นให้กับหนอนหนังสือที่เป็นแฟนคลับของตัวเอง สิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นและเป็นข้อสังเกตของผมก็คือ เมื่อบูธหนึ่งๆ จัดกิจกรรมนักเขียนพบนักอ่าน จะพบว่าบูธเหล่านั้นแทบไม่มีการจัดระเบียบบรรดาหนอนหนังสือหรือแฟนคลับของนักเขียนเลย ผลกระทบที่เกิดขึ้นก็คือ นอกจากจะกีดขวางการจราจรในพื้นที่อันจำกัดอย่างยิ่งแล้ว ยังพลอยทำให้บูธข้างเคียงไม่สามารถขายหนังสือหรือสินค้าของตัวเองด้วย

ผมไม่ขอยกตัวอย่างบูธก็แล้วกัน เพราะมีบูธจำนวนไม่มากที่เข้ากรณีเช่นนี้ แต่ถึงจะมีจำนวนไม่มาก แต่ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ทราบถึงอิทธิฤทธิ์ “ความบ้าคลั่ง” ในตัวนักเขียน จนเกือบทำให้ตัวผมเองต้องมีเรื่องกับแฟนคลับ “เบาสมอง” บางคนที่ไร้มารยาททางสังคมอย่างร้ายกาจ

สิ่งที่ผมอยากฝากไว้เป็นข้อเสนอแนะสำหรับคณะผู้จัดงานก็คือ ในการจัดงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติและงานมหกรรมหนังสือระดับชาติในปีต่อๆ ไป คณะผู้จัดงานควรประสานงานกับบูธที่ต้องการจัดกิจกรรมนักเขียนพบนักอ่าน โดยเฉพาะบูธที่มีแฟนคลับบ้าคลั่งและเบาสมองเป็นจำนวนมาก โดยการกำหนดวันและเวลาจัดกิจกรรมที่ชัดเจน ตลอดจนกำหนดพื้นที่เฉพาะเพื่อไม่ให้กระทบกระเทือนการค้าขายของบูธข้างเคียง

ผมคิดว่าการทำเช่นนี้จะเป็นที่ยอมรับของทุกฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นคณะผู้จัดงาน เจ้าของบูธเอง หรือแม้กระทั่งแฟนคลับบ้าคลั่งและเบาสมอง บูธข้างเคียง รวมทั้งคนเดินชมงานที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบูธที่จัดกิจกรรมเหล่านั้นครับ…